Geçmişte kalmış bir hikayeye böyle önem vermen çok hoş. Gençlerin çoğu, bugüne ait olmayan hiçbir şeyle ilgilenmiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hangisi daha zor, bilmiyorum. Birini aniden kaybetmek mi, yoksa onu yavaş yavaş günden güne kaybetmek mi?
Eski yapılara, zararlı otlarmış gibi davranıyorlar. Onları yıkıp yerlerine çok katlı, lüks binalarını dikmek için sabırsızlanıyorlar. Gülleleriyle tarihi ve insanların hatıralarını yıktıklarını bilmiyorlar.
Herkes kendi hayat yolunda acılar çekip iyileşir. Kendine zaman tanı.
Bana elimde iki şey varsa, birini başkalarıyla paylaşmam öğretildi.