Efil
@elfv
74 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Kalplerinin en ürkek yerlerinden doğurdukları çocukları yapboz sanıyorlar. Bir yapıyorlar, bir bozuyorlar.
Sayfa 93
Adada unutulmuş, sahipleri tarafından hiçbir yüzyılda bulunmamış kayıp eşyaların kaderini paylaştım. İyi bilirim bulunmamayı.
Sayfa 136
Ona bakıyorum. Aramızda bir bağ var. Kırmızı iplerle örülmüş, içine çiçek tohumları serpilmiş bir bağ. Onu sevdiğim zamanlardan kalma. Gözlerine bakıyorum. Sevgiyle. Onu hala seven taraflarımdan topladığım sevgi damarları birikiyor gözlerimde. Ona sarılıyorum ve diyorum ki: Sevginden çok şey öğrendim ancak artık bu yükü taşımak istemiyorum. Seni de kendimi de özgür bırakıyorum. Hoşça kal.
Sayfa 47