uzun zamandır inceleme yazmadığımı fark ettim. biraz da gevezeliğim üstümdeyken bunu değerlendireyim. bismillah.
özgür bey üniversiteden bi hocamın arkadaşıymış. hocamız şiddetle okumamızı isteyince başlamak durumunda kaldım (şiddet:finalde sorumluyuz), zorunluluk halinin getirdiği bi isteksizlikle başlamama rağmen daha ilk sayfalarda ezber bozan sorularla dikkatimi çekti. bi süre sonra fark ettim ki yemek yerken bir an önce tekrar okumaya dönmek istiyorum, telefondan uzak duruyorum kitabı okumak için, tüm işlerimi ona göre düzenliyorum falan. bayağı döndürdü beni ekseninde anlayacağınız. 13 günde bitirmiş olmamın tek sebebi bir günde on beş farklı iş/ders/kursa yetişmek zorunda olmam. hayatı yoğun tutma olayını abarttığımı ben de fark ettim geçen gün. ayaklarımı hissetmez olunca. sağlık olsun o da geçti. her şey geçiyor. bakın zaman ne güzel geçti ve bu mükemmel kitabı oradan oraya koştururken gerek otobüste gerek iki ders arası kantinde bazen de uyumadan önce okuya okuya bitirdim. elhamd...
gelelim kitabın içeriğine. ezber bozan demiştim yukarıda. tam olarak öyle. kitabın kapağını kaldırmadan bile bozuyor ezberleri: "beni ödülle cezalandırma". ödül?? ceza?? çok saçma bir cümle gibi gözüküyor değil mi? birbirine zıt iki kavram gibi. bunun aslında böyle olmadığını anlatıyor özgür hocamız. çocuğumuza/öğrencimize/şirketimizde çalışanlarımıza ödül verdiğimizde aslında hem ona hem kendimize kötülük ettiğimizden bahsediyor. ceza veriyoruz bir nevi. bu durumu dünya çapında yapılmış birbirinden farklı birçok araştırmayla kanıtlıyor. o araştırmaları okuduktan sonra kafanızda bi ampulün yandığını fark edeceğinizin garantisini verebilirim. okuduklarınızı hayatınızla özdeşleştiriyorsunuz ve sıfır mübalağa şok oluyorsunuz. kitap iki kısımdan oluşuyor. ilk kısım ezber bozan
esselam ..
Bazı kitaplar insana verilmiş en iyi yol azığıdır..
bu kitapta benim için öyle..
yürüdüğüm bu çağın meşakkatli yolunda en iyi azığım oldu..
farklı bir bakış açısı oluşturuyor her bir sayfası..
''Aaa! bunu ben hiç böyle düşünmemiştim'', diyiyorsunuz okuduğunuz esnada..
Bazı kitaplar hazmede hazmede okunmalı..
Bu kitapta öyle işte..
oku-yorum , oku, uygula, hayatına geçir..
hani bazı ilaçları öğün öğün kullanmamız gerekir ya,
bu kitabı da okumak öyle işte..
Öğün öğün ve az az okunması gerekiyor..
İlacın fazlası da zarar, ilacın azıda..
Her şeyi zamanında yapmak gibi bir tat var...
tadı damağımda kalan bir ilaç daha heybeme ekledim elhamd..
Rahman sırati müstakim üzre daim kılsın inşaAllah...
esen kalın..
Kur'an Okumaları 5 - Kısa Surelerin Sınırsız DünyalarıMetin Karabaşoğlu · İz Yayıncılık · 2017349 okunma