sen senin sandığın kişi
değilsin bende
bendeki kendine güvenmem
dümdüz gideceksin gidebildiğin yere
Elif sofya um 
Elif Sofya
Elif SofyaGünaydınn
ben çok istiyorum karışık bir şey olmayı çok istiyorum insanlıktan çıkmayı bir süre ağaçlaşmayı mesela bazı ağaçlar farklı sallanıyor
yağmur indiğinde üstündeki böceğe
gökkuşağını gördüğünde
bazı ağaçlar, 'bazı' olmayı almıyor bünyesine
-Elif Sofya
Reklam
‘Seni hiç beklemedim ağaçlarda
Orman kıyılarında, yaprak hışırtılarında
Çün ki yeryüzü seni sevmedi, öpmedi alnındaki sert kemiği
Ağlayacaksan buna ağla.
Elif Sofya
Hayatını kaybeden Şair Elif Sofya AnısınaŞiir
Hep ölüme doğru gidiyor içimizdeki saatler.
Bazı ölümlere çeyrek var.
Bazılarını çoktan ezip geçmişler.
Neyse ki bitiyoruz, bitmek güzel.
DÜNYANIN AĞRISI
Dişlerini ırmaklarda soğutmuş
Karışık kışlara yürüyen
Mevsimler döndüren ellerinde
Işıkta bahar kuytuda güz
Gökte geniş bir göğüs ile
İkilemlerin ince kesiklerini
Derisine işleyen
Kendi kesiklerini kendisi diken
Bütün yaraların yaması olmaya razı
Benden ölüm geçti
Ki geçerdi her zaman
Suyu sesten havayı kuş kanatlarından ayıran
Bir perspektif içine gömerek dünyanın ağrısını
Bunun üstüne bunun üstünde bir dille
Dinlemiyorum artık masallarınızı
Upuzun bir ses bırakıyorum alın
Ve aklınızda taşıyın
Bir taşa çarpana denk
En büyük yanılgınızı
Elif Sofya
( 1965 - )
Reklam
Reklam