Tamam... Bir saniye bekleyin. Düşüncelerimi toparlamalıyım. Kitabı tam olarak on beş dakika önce bitirdim. Beynim fıldır fıldır dönüyor. Düşüncelerim ardarda gelen trenin vagonları gibi... Raydan çıkmamaya çalışacağım.
Pekala başlıyorum.
Polisiye okumayı hep sevmişimdir. Sherlock Holmes ya da Hercule Poirot... Ve daha nicesi... Polisiye de her zaman profesyonellere alıştığımı düşünüyorum. Polisler, dedektifler vs. Ama Holly Abla bana bir dönüm noktası yaşattı. Ve sanırım çoğu kişiye de aynısı olmuş... Bende kervana katıldım. YEY!
Evet neyse. Kitap ile ilgili düşüncelerime geçmeliyiz sanırım. Beynim çok hızlı çalıştığı için aklıma geleni yazıyorum resmen.
Kitap kesinlikle her şeyiyle beni yerden alıp göğe fırlattı. O kadar memnunum ki... İlk aldığımda, klasik polisiye alışkanlığım yüzünden hayal kırıklığına uğrayacağıma emindim. Ama yazar ablamız şahane bir işe imza atmış. Çok genç yaşında bu kurguyu yazdığını öğrendiğim de hayal gücüne ve kalemine hayran kaldım.
Öncelikle kitabın karakterleri ayrı ayrı muhteşemdi. Pippa'nın karakter kurgusu karmaşıklaşmadan bir gencin, özellikle polisiye ye meraklı her gencin nasıl olabileceğini gösteriyordu. Merakı, tez canlılığı, olaylara bakışı çok iyi yazılmıştı. Erkek karakterimiz Ravi'nin ise ağabeyini kaybetmiş olmanın verdiği travmayı şakaları ile gizlerken aslında ne kadar çaresiz olduğunu görüyoruz. İki karakter arasındaki iletişim şahaneydi.
Kitabın işlenişine gelirsek, yazım oldukça akıcıydı. Son zamanlarda okuma tempomu kaybettiğimi daha önce belirtmiştim. Kişisel hayatımın verdiği tempoda kitapları elime aldığım gibi bitiremiyor ve çoğu zaman yarım kaldığında kitabın içeriğini kaybediyorum. Ama bu öyle değildi. Bir kopukluk ya da sıkıcılık, anlamsız karmaşık betimlemeler ya da zirveye tırmanan merak unsurlarını
Reklam
Uzun zamandır okuma tempomu kaybetmiştim. Elime aldığım her kitabı yarısına bile gelmeden bırakıyordum. Ama bu kitap... Gerçek olmasını dileyeceğiniz türde. Gerek yazımın akıcılığı gerek sayfa sonu dip notlarıyla olsun o kadar iyiydi ki! Karakterlere değinmiyorum bile! Alex ve Henry'nin, kurgusal dünyalarındaki bu iki ünlü figürün aşkı keşfedişleri beni benden aldı. Uğruna kitaplar şiirler yazılan aşk ile tarih yazmak... Çok az insan bunu başardı.
Lukov'dan SeviglerDüşünce
Uzun zaman sonra buradayım. Ve ilginç bir kitapla dönmek çok güzel. Hemen kitap için yorumuma geçmek istiyorum.
Lukov'dan Sevgiler, Zapata'nın okuduğum ilk kitabı ve yeni baskıyla kapağı şahane olmuş. Şahane olmuş olmasına ama bazı hususlar beni kitap hakkında düşündürüyor. Bunları paylaşmak istiyorum.
Öncelikle çok sevdiğim ve ara ara takip ettiğim bir spor dalı olan artistik patenle ilgili bir roman okumamıştım. Bu yönüyle ilgimi hemen üzerine çekti. Oldukça hevesle başladım okumaya. Ve aynı hevesle yarıdan fazlasını okumayı başarabildim. Karakterlerin, İvan ve Jas'in ilişkileri çok hoşuma gitti. Okumaktan çok keyif aldım. (spoiler) Zamanla düşmanlıktan evrilen arkadaşlıkları beni benden aldı. Çok keyifliydi. Ama biz tabi ki sonunda aşık olacaklarını biliyoruz. Ve bu gerçeği bilerek okurken konunun uzadıkça uzaması biraz beni gerdi. Jas'in, İvan'ın arkadaşlığına güvenmesinin zaman alması, dürüstlüğe önem verirken kendisinin, kendisi hakkında sürekli yalan söylemesi ya da sessiz kalması biraz bunalttı. Üstelik bir bölümde anladığı bir şeyi diğer bölüm sorgulaması da tuhaftı. Karakter olarak yaşadıklarının onu psikolojik olarak etkilemesini anlayabilirim, ama fazla drama queen değil miydi? Her şeyde kendisini suçlaması muhtemelen bir tür travma ama dostum... Bir nokta da gerçekten kitabı fırlatıp atasım geldi. Kitap genel olarak enemies to love olsa da biz genel olarak çok iyi bir arkadaşlık ilişkisi gördük. Ve bu bir noktada insanı bayıyordu. Nerede bu aşk! Bu bir aşk romanı bana öpüşme ver kadın! Ve şunu da belirtmeden geçemem; arkadaşlar birbirlerinin dudaklarını öperek desteklemezler Jas. Yaralıydın ve kendini suçluyordun. Ama kafanı kırmadın sonuçta. Hala düşünüp anlayabilirsin. İvan seni arkadaş olarak öpmedi! O sizin FIRST KISS'inizdi. O sana aşık olduğu için
Oldukça severek ve eğlenerek okudum. Yer yer gülmekten kırıldığım, yer yer ama bu kadarda şanssız olamazlar dediğim çok an oldu. Genel olarak okumak keyifliydi. Yine de sonlara doğru iki karakter arasında gelişen tuhaf ilişki gerilimi ve 'Bitirin artık!!! Bu kadar aptal olmamanız gerek!!' yorumlarımın eşliğinde kafayı sıyırmama az kalmıştı. Yine de karakterler arasında geçen diyaloglar, baş kadın karakterin kişiliğinin işlenişi olsun bu kitabı beğenmem için geçerli sebepler. Romantik ilişkilerin iflah olmaz düşkünü olarak bu kitabı okuduğum için pişman değilim. Ama bariz olanın özellikle sonlara doğru iyice sündürülerek uzatılması canımı sıktı. Eğlenmek ve diyaloglar arasında kahkahalara boğulmak için okunabilir keyifli bir kitap.
Hayatım boyunca asla unutmayacağım kitaplar arasındaki yerini aldı. İnsanın okudukça okuyası gelen ama bitmemesi için inatla yavaş okumak için cebelleştiği kitaplardan. Bittikten sonra bile etkisinden çıkamadım. Öyle etkileyiciydi ki... Yazarın diğer kitaplarını da severek takip edeceğim. Daha fazla böyle kitaplar okumak dileğiyle...
