İnsan gerçeklerden sonsuza kadar kaçamıyordu. Çünkü gerçek sonsuza kadar saklanmayı kabul etmiyordu. Annemin benden ve bütün dünyadan sakladığı gerçek onu uykusunda yürütmüştü, uykusundayken bile olsa söylemeye zorlamıştı.Kaçtığı gerçek annemin peşini bırakmamış, onu uyurgezer yapmıştı.
Kötülüğün tarafında yürümeyi seçenlerin yürüdükleri yönün onları iyiliğe götürmeyeceğini daha en başında bilmeleriydi. İyilik kötülüğün kılığına giremiyordu çünkü ama kötülük sık sık iyilik kılığına giriyordu.