Güneş Doğarken
Değerlerimi değersizleştirenlerden bana ne,
Ben karanlıkta da yolumu bulurum.
Güneş doğduğunda
Işığın ne demek olduğunu hatırlarım.
İçimde bir bayrak dalgalanır,
Rüzgâr değil, inanç taşır onu.
Bu toprak sadece yer değil,
Bir geçmiş, bir ses, bir izdir.
Ben buradayım,
Gitmiyorum.
Bir yolun içindeyim,
Kolay silinmeyen bir yolun.
Mustafa Kemal Atatürk’ün izinde yürürken
Geçmiş de benimle gelir.
Mete Han’dan bir rüzgâr,
II. Abdülhamid’den bir gölge,
Hepsi içimde birikir.
Ben ne sadece bir isimim,
Ne de tek bir zamana aitim.
Ben bu toprağın hikâyesiyim,
Parça parça değil, bir bütün.
Bağıranlar olur,
Anlamayanlar olur.
İsterseniz yorumlar kısmına işaret bırakın, bende size şiir ithaf edeyim.
Farklı ve kişilere özel şiirler paylaşmaya çalışacağım elimden geldiğince.
*İsterseniz birden fazla paylaşımda bulunabilirim.*