Kalp çarpıntısı.
Gözleri patladı patlayacak,eliyle göğsünü gösterip,”Baba,” dedi.Ağlamak istiyorum ağlayamıyorum ,gülmek istiyorum gülemiyorum.Sana da olur muydu böyle çocukken?”
Onun adı hüzün oğlum.İnsan olmanın sermayesi.
Nerede bir kalp çarpıntısı hissetmişim , atımı oraya çevirmişim. Çünkü kalp çarpıntısı dediğimiz şey insanın meraklarını,tutkularını,öğrenme sevdasını, paylaşma arzusunu ve daha pek çok şeyi kapsıyor.
Büyümek, insanın kalbinden vazgeçip aklına çok güvenmesi miymiş?
~~~~~~~~~~~~~
Aramakta bulunmaz denilen şey insanın ta kendisi olamaz mıymış?
~~~~~~~~~~~~~~~
Beklentiyi en aza indirmek, beklenilen şeyden pek yakında sökülecek olmanın bir işareti miymiş?