Değişimin türlü evreleri olurdu ve her insan bu evrelerden birine girmekle mükelleftir. Seni bazen zaman değiştirirdi; içinde bulunduğum vasat yaşam veyahut muazzam ortam, karanlık sokaklarda hüküm süren muhavvif bir adam, ya da kendi hayal gücünde arz-ı endam eden o kadın. Liste uzundu. İnsan fikirleriyle, ortamıyla ve daha birçok etkenler ve sebeple değişirdi.
'Yalnızlık insanın içindedir. Kalp gibi. Seni terk etmez, senden kopmaz, seni bırakmaz. Yalnızlık hislerin en sadakatlisidir.
Yalnızlık kavramı, içindeki yalnızlık duygusunun ön plana çıkmasıyla olur. Mutluluğun kapısına gidip, ondan aldığın bir tutam mutluluğu ön plana çıkarırsan mutlu olursun.
Yalnızlığın en ütopik anlatımı bu şekildedir. İnsanın içindedir.