Elif
@elifbusragulnar
Sonunda öylesine ileri gideceksin ki, o çizgiyi aşamazsan mutsuz olacaksın, aşarsan belki daha mutsuz olacaksın.
Reklam
Kişiliksiz olmaktan haz duyuyorlar! Yeter ki kendileri olmasınlar, yeter ki kendilerine benzemesinler... Bunun adına da en ileri gelişmişlik diyorlar. Saçmaladıkları şeyler kendi düşünceleri olsa bari...
Bir yakınının kötü duruma düştüğünü gördüğünde, insanın, bu kötü duruma düşen onun en yakını bile olsa, içten bir üzüntüyle, acıyla kıvransa da, hiçbir insanın kurtulabilmesinin söz konusu olmadığı o tuhaf mutluluk duygusu vardı hepsinin içinde.
Kitabı okumadan önce kitabın ne anlattığı ile ilgili araştırma yapılması lazım. Kitabın felsefesi, ne mesaj verdiği araştırılırsa ancak okunabilir. Diğer türlü kitabı yarım bırakma noktasına gelmiştim. Hikayede ki mekan tasvirleri çok boğucu, belirsizlik insanı sıkıyor. Tabi Josef K.'nın ne hissettiğini anlamak adına çok başarılı bir anlatım olmuş çünkü sizde okurken aynı şekilde daralıyorsunuz. Yine de artık bitsin bu kitap diyerek okudum. Bu hikayenin hissettirmek istediği şey aslında. Yani böyle hissettiğim için kitabın başarılı olduğunu söyleyebilirim.
Kitapla ilgili birçok yorum vardı. Hitler gibi faşist rejimlere bir öngörü olarak görenler, gelişmemiş ülkelerde yaşanan "adaletsiz" adalet sistemlerine eleştiri olduğunu söyleyenler... Kendi ülkemizin tarihine baktığımızda da aslında böyle uydurma bir adalet sisteminin zaman zaman var olduğu, suçlunun suçunu bilmediği, kanunların uydurma olduğu, yargının dava başlamadan önce verilip davanın sadece bir dekor olarak kullanıldığını görüyoruz.
Bir başka yorum ise Kafka'nın babası ile yaşadığı sorunları farklı formatlarda karşımıza çıkardığı ile ilgiliydi. Bu en beğendiğim yorum oldu.
