İnsanlar konuşur. Kimisi cehaletinden, kimisi kötü kalbinden. Önemli olan susturmak değil, duymazdan gelmek. Neyin doğru olduğunu sen bildiğin sürece gerisi önemsiz.
Sonra biri geliyor hayatınıza, her şeyden herkesten çok ona ait hissediyorsunuz. Evin çatısı olan 2 göz odadan değil de, merhametli bir kalpten ibaret olduğunu anlıyorsunuz.
Eğer erken bir zamanda bu dünyadan gidersem, bu dünyanın çok kısa olduğunu, sevmenin ve sevgiyi gösterebilmenin çok güzel şeyler olduğunu ve dini, dili, ırkı ne olursa olsun herkesin saygıyı hak ettiğini kimsenin unutmamasını isterim.