Sanırım insanların bana neden güldüklerini anlamış olmak iyi bir şey. Bu konuda çok kafa yordum. Bu, benim aptal olmamdan ve aptalca davrandığımı anlamamamdan kaynaklanan bir şeydi. İnsanlar aptalların kendileri gibi davranmamasını komik buluyorlardı.
Her neyse, şimdi her geçen gün daha akıllı oluyorum.
“…çünkü ben hemen akıllı olucamı sanmışdım ve hemen fırındaki adamlara gidip nekadar akıllı oldumu göstericektim ve onlarla sohpet edicektim ve belkide fırıncı yardımcısı olucaktım. Sonrada gidip annemi ve babamı bulucaktım.
Benim nekadar akıllı oldumu görüp şaşırcaklardı çünkü annem hep benim akıllı olmamı isterdi. Belkide nekadar akıllı oldumu görünce beni bidaha geri göndermezlerdi..”