Elif
@eliff_00
At vuruldu içim paramparça Rüveyda...
Kalbi bütün sevgilere , ümitlere kapanmıştı
Madem ki öleceği varmış ... Bir köşeye çekilip kendi kendine ölebilirdi ...
Acımak ... ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet ,dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının elemi de bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi , insanlığımızın derecesini öğretir ... fikrimce yanlız doğruluk hastalığı ,bir hak ve hakikat meselesi etrafında toplanmak kabiliyeti , bir cemiyeti mesut etmeye kâfi gelmez ... Bunun için acımak , birbirimizin feryadını ,iniytisini duyabilmek de lazım !...
Doğruluk ,temizlik, fedakarlık hastalığı onda insanlığın en kıymetli kabiliyetini öldürmüştü : acımak kabiliyeti ...