Babam bir keresinde unutmanın bir şuur bozukluğu olmadığını, kalbin hastalığını atlatması olduğunu söylemişti. Şimdilerde seni tanıyınca Üvercinka Babamın karşısına geçip çığlık atarak, "Baba!" demek istedim. "O benim kalbimin hastalığı, şuurumun bozukluğu değil, kalbim dursa, zihnim sussa bile o toprağa karışmış her zerremde var olsun istiyorum."