"Atticus haklıydı. Bir keresinde kendinizi bir insanın yerine koymadan, onun yerinde olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışmadan, asla onu tanıyamayacağınızı söylemişti. Radley'lerin verandasında durmak bile yeterliydi."
"Bir insanın, gökkuşağının hangi renginde olursa olsun, adilane bir muamele görmesi gereken tek yer bir mahkeme salonudur ama insanlar öfkelerini bir jüri locasına bile taşıyabiliyorlar."
"Bazı zenciler yalan söyler, bazı zenciler ahlaksızdır, bazı zenci erkeklere ister siyahi ister beyza olsun kadınların yanında güven olmaz. Ama bu belirli bir urka mahsus bir gerçek değil, tüm insan ırkı için geçerli olan bir gerçektir. Bu mahkeme salonunda hayatında asla yalan söylememiş, asla ahlaka aykırı bir şey yapmamış tek bir kişi yoktur..."