elif
@eliffkr
272 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
...binlerce insanın arasında yapayalnız olmanın ne anlama geldiğini bilemezsin.
Reklam
Sana bunları yazmak canımı acıtıyor, ama burada kimsem kalmadı. Günlerdir kimseyle konuşmuyorum. Bazen sokakta insanların peşine takılıyorum, sözcüklerin tınısını duyabilmek için konuşmalarını dinliyorum.
Çocukluğu bu dünyayı doğru görmüştü gerçekten: Buradaki renkli ve ışıltılı dönme dolap memlekettekinden daha büyüktü, müziği daha yüksek perdedendi ve daha cümbüşlüydü; hızı daha delice, daha nefes kesiciydi. Ama o bu dönme dolabın yanında duruyordu yalnızca, binemiyordu.
Ve ne olmuştu şimdi? Birkaç saatini ter kokan dersliklerde geçirebilmek için sabahları kaçtığı dar ve bomboş bir oda; yemeğini alelacele midesine indirdiği bir lokanta; zamanını gazetelere ve insanlara bakarak öldürdüğü bir kahvehane; yorulup bomboş odasına dönünceye kadar gürültülü caddelerde amaçsızca dolaşma.
Delikanlı soğuktan titredi. Bu modası geçmiş ıvır zıvır arasında bir yabancıydı. Bu yatakta kimler yatmış, bu koltuklarda kimler dinlenmişti, şimdi onun solgun çocuk yüzünün korkuyla ve neredeyse ağlamaklı bir ifadeyle ona baktığı aynaya kimler bakmıştı? Oradaki hiçbir şey geçmişi ve yaşanmışlığı çağrıştırmıyordu, her şey yabancıydı ve delikanlı bu soğuğun kanına işlediğini hissetti.
Reklam