“Hayatta sadece bir kez,” dedi gecenin karanlığında yürürlerken, “sadece bir kez kendini göreceksin ve bu hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak.”
…
“Bu oldu mu peki sana?” diye sordu adam. “Hiç gördün mü kendini?”
“Hayır,” diye cevap verdi kadın. “Hâlâ
arıyorum.”
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey ögrenmekti. Acıyı, susuzlugu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.