Döndü,baktı:Oda kapısı yine kendi kendine açılıyordu;hem de bununla üç defa.Zaten,Adnan ne vakit romanını yazmaya otursa mutlaka bir aksilik olacaktı:Ya Aksaray’ın bütün kedileri damda bir kadın meselesi çıkaracaklardı;ya komşunun kundaktaki çocuğu bir sistem dahilinde ağlayacaktı;ya karşıki evde karı koca kavgası yine başlayacaktı;ya sokakta akkamlar kıyamet koparacaklardı;ya dam akacaktı;yahut da bugünkü gibi,kilidi tutmayacak,şu hınzır kapı muttasıl açılacaktı.
Slim anlayışlı gözlerle George’a baktı.”Böyle birlikte dolaşan çok az adam var,”dedi sonra .“Bilmem neden.Belki de şu koca dünyada herkes birbirinden korkuyor da ondan.”