Elif Yıldız

Elif Yıldız
Ah! Bir de insanlardan daha çok severim kedileri. Onların tatlı imparatorluklarında yaşadıktan sonra, insanların 'devlet' anlayışını kim sevebilirdi sahi?
Kendime yenildim, kendi yaptıklarıma Ben istemiştim böyle olmasını ama İstediğim an hissetmiştim mahvolacağımı Çekiliyorum artık yuvama, yalnızlığıma Dayanamıyorum herkes giderken, kalmaya Sen yine de yanımdasın, beni yakan alev Sen neden hâlâ yanımdasın, ölüyorum Bu ölüm aslında pek tatlı geliyor Sonuçta yanımdasın, seniyse seviyorum
Düşünce
Reklam
Sözde insanlık, kaybederken tahtını İnsan kalabilen bir çift demir yığını
Düşünce
Sessizlik neden bu kadar ağır? Herkes nerede Tüm bu yalanlar gerçekleşirken yardım nerede Kan ağlayan yüzler gülümserken samimiyet nerde Samimi insan mı kaldı? Gerçek yüzleri nerede Yavaş yavaş unutulurken her masal Yenileri yazılacak: daha mutlu bir yalan Beyinlerini yıkarken herkesin, sessizce Unutuldu insanlık da boş yalanlarla
Düşünce
Değiştin dedi her değişen yüz Böylece değişmiş oldu bu yüz
Düşünce