Elif Yıldız

Elif Yıldız
Ah! Bir de insanlardan daha çok severim kedileri. Onların tatlı imparatorluklarında yaşadıktan sonra, insanların 'devlet' anlayışını kim sevebilirdi sahi?
Lavantalar ölmüş yanında bir mektup Ölüm kokusu sinmiş ve hep koklanıp Ölümü hatırlar olmuş tüm insanlık Zehir gibi akarken bu koku bu sıvı Damarlar çatlarken acıyla birlikte Sen ölümlü olduğunu hatır edeceksin
Düşünce
Reklam
Susmuş rüyalar susmuş tüm hayaller Yine de susmuyor kafamdaki sesler Yavaş yavaş biterker tüm bu kaos Bir yaralı var bir ölü; ikisi de hayaller Ve baygın kalmış bir ceset anlatırken bu masalı Ağzını bıçak açmazdı ama susturamazsın artık
Düşünce
Sen bir başkasıydın bense diğer yarın Rüzgarlarla birlikte savrulan yanın Bulutlarla birlikte kaybolan anın
Düşünce
Zaman bu kadar hızlı geçmemeliydi ve şimdi O kadar yavaş geçiyor ki, hayat buna değmeliydi
Düşünce
Ağlamak zor, gülmek zor, bir yoktuktayım Güneş yok, gece yok, ama ben karanlıktayım Düşünemiyorum, nefret ediyorum, tam bir aptalım
Düşünce
Reklam