Ah! Bir de insanlardan daha çok severim kedileri. Onların tatlı imparatorluklarında yaşadıktan sonra, insanların 'devlet' anlayışını kim sevebilirdi sahi?
Lavantalar ölmüş yanında bir mektup
Ölüm kokusu sinmiş ve hep koklanıp
Ölümü hatırlar olmuş tüm insanlık
Zehir gibi akarken bu koku bu sıvı
Damarlar çatlarken acıyla birlikte
Sen ölümlü olduğunu hatır edeceksin
Susmuş rüyalar susmuş tüm hayaller
Yine de susmuyor kafamdaki sesler
Yavaş yavaş biterker tüm bu kaos
Bir yaralı var bir ölü; ikisi de hayaller
Ve baygın kalmış bir ceset anlatırken bu masalı
Ağzını bıçak açmazdı ama susturamazsın artık