Fotoğrafını alıyorum elime ve gözlerinin içine bakıyorum çaresizce. Canımı yakıyor ona bakmak, işkence gibi sanki. Öyle işkence ki günde yüz defa razı olunur böyle işkenceye. On güçlü adama karşı gelirim bu işkence için.
Senin yardımın olmaksızın üstesinden gelemediğim tek şey var: “Korku.” Bu konuda oldukça acizim Milena. Korku, hakkından gelemediğim, beni darmadağın eden şey.
Mektubunu almadım henüz, ama bu beni korkutmuyor da. Devlerin bile kendilerine göre zayıflıkları vardır. Herkül de bir kere bayılmıştı sanırım. Ama ben her şeye katlanabilirim, zor olsa da gözlerin gelir aklıma, katlanırım korkularıma, üzüntülerime, mektupsuz anlarıma…