“Birbirimiz aracılığıyla ve birbirimiz için olduğumuz kişiler haline gelmemizi mümkün kılan bu hikâye oldu. Ne yaşamış olduğumu, birlikte ne yaşamış olduğumuzu anlamak için yazıyorum sana.”
Gorz’un ağır hasta eşine yazdığı bir mektup, bir teşekkür,bir veda… Tanışmalarından başlayıp yaşlılığa kadar hastalıkta birlikte ölüm hissi ve ilişkilerindeki bağ etkileyiciydi. Modern dünyanın yalnızlaştırıcı yapısına karşı iki kişilik bir hayat kurmanın felsefesi… Romantik değil aşkın duru halini, “ortak yaşamı”, “emeği” paylaşıyor. Cümleler hep bizli. Dorine, acı çekerken bile Gorz’un yazı yazmasına teşvik ediyor. Farklılıklarıyla ilişkilerini zenginleştiriyorlar.
Gorz; toplumsal teori, siyaset felsefesi, emeğin dönüşümü, kapitalizm eleştirisi ve ekososyalizm üzerine çalışan filozof/felsefeci. Sartre’ın çevresinden. Kitabında Sartre’ın görüşlerine de değiniyor.
“Birbirimizle konuşmadan aynı kararı almıştık. Servet yok ama hayat var.”
“İkimizin de dileği, diğerinin ölümünden sonra yaşamak zorunda kalmamaktı. Birbirimize sık sık söylediğimiz gibi, olmaz ya, eğer ikinci bir hayatımız olsaydı o hayatı da birlikte geçirmek isterdik.”
Dorine’in hastalığının son safhaya gelmesiyle Gorz’un eşine bağlılığı birlikte hayata veda etmeleri kararını etkilemiş. Kısa fakat güçlü bir kitap