Şöyle düşündüm; 'Bu adam önündeki bir yıl için plan yapıyor, ancak akşam olmadan öleceğini bilmiyor.' Ardından Tanrı'nın söylediği ikinci sözü hatırladım; 'İnsana verilmemiş olanı öğren.' İnsanın içinde neyle yaşayabildiğini öğrenmiştim. Şimdi de ona neyin verilmediğini öğreniyordum. İnsana kendi ihtiyaçlarını bilme yetisi verilmemiş.
Ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzel kılıyor! Kalp aşkla nasıl da kaynıyor! İnsan bütün kalbini bir başka kalbe akıtmak istiyor, her şey neşeli olsun her şey gülsün istiyor.