Fakat düşünceler bile,ne kadar hafif,hayali ve temelsiz görünseler bile, bir desteğe ihtiyaç duyardı, yoksa kendi etraflarında çılgınca çember çizmeye başlar ve hiçliğe dayanamazlardı. Sabahtan geceye kadar insan bir şey bekliyor ama hiçbir şey olmuyordu. Tekrar bir şey bekliyor, bekliyor ama hiçbir şey olmuyordu. Tekrar bekliyor, bekliyor,bekliyor hiçbir şey olmuyordu. Şakakları ağrıyana kadar düşünüyor,düşünüyor,düşünüyordu. Ama hiçbir şey olmuyordu. Yalnız kalıyordun. Yalnız. Yalnız.