Normalde her kitapta sevilecek bir yan bulurum ve kitaba deli gibi bağlanırım. Ama ilk defa okuduğum bir kitaba bu kadar düşük bir puan verdim.
Alex’in ‘’Ben kötülüğün ta kendisiyim.’’ veya ‘’Sen bana aitsin.’’ teması dışında nerdeyse hiçbir diyaloğu yoktu. Maalesef ki ben bunu çok rahatsız edici buluyorum çünkü kitap kadını sanki partnerinin bir eşyasıymış gibi anlatmıştı. Yani sevmek ve o yüzden kıskanıp,korumak gibi değildi.
Ki sevmek kısmına gelecek olursak asla birbirlerine olan aşklarını hissedemedim. Ava, güçlü olan erkek karakterimize hayran gibiydi daha çok; Alex ise saf, temiz olan kızımızı sahiplenip koruma arzusuna sahipti.