Reklam
“Gözlerine her baktığımda yıldızları görürüm, Memoli. Hayatımın en kara günlerinde onlar hatırlatırlar bana yıldızların hep var olduğunu, hiçbir zaman inancımı yitirmemem gerektiğini. Şimdi düşünüyorum da senin gözlerin olmadan geceler ne karanlık geçecek, kim bilir...”
Bazı anılar, sizi siz yapan anlara dönüştüğü zaman kendinizden kurtulmadan onlardan kurtulmak pek mümkün olmuyordu. Atamıyordunuz, unutamıyordunuz, silemiyordunuz. Zorla unutsanız bile bir şekilde hayatın bir yerinde patlak veriyordu. Kaçmak imkansızdı. Çünkü sizin özünüz bu anlardı.
Bazı ilişkiler kopar komutanım, araya zaman ve mesafe girince bir daha bir araya gelemeyecek şekilde kopar. İplerin ucu birbirinden uzaklaşır. Artık bulunamaz hâle gelir. İki yabancı kalır geriye. Bazısı ise kopamaz. Yıllar geçse de araya mesafe girse de kopamaz. Yan yana gelince aynı şekilde devam eder.
Reklam