Ah benim sevgili babam! Gerçekten de beni kelimelerle ifade edilemeyecek kadar mutsuz ettin, evet, ama o zaman bile seni nasıl içtenlikle affettim ve ben bir gökkuşağının, çağlayanın üzerinde ışıması gibi senin muazzam kederlerini yumuşatmaya gayret ederken bütün kalbimi nasıl da ele geçirdin.
Ölüm yaşayanlar için o kadar korkunç ki birbirine sevgiyle bağlanmamış olsa bile alışkanlığın zincirleri kırıldığında kalp acıyla kıvranıyor.
İnsanın yüreğini değiştiren, gençlik duygularının ateşini küllendiren medeni toplumla ilişkisi, beslenen umutların hüsranı, dostların sahteliği ya da acımasız tutkuların bitmek bilmeyen çatışmasıdır