“İnsanın içinde bir delik gördüm. Asla doyuramayacağı bir açlık kadar derin. Bu, onu hüzünlü olmaya ve istemeye yöneltmektedir. Almaya ve toplamaya devam edecektir. Günün birinde Dünya şöyle diyene kadar: Tükendim, sana verecek bir şeyim kalmadı.”
“Kendi kimliğimizi oluşturanın, diğer şeylerin yanı sıra, kusurlarımız olduğuna inanıyorum. Onları anlamamız ve kabul etmemiz gerekir. Aynı bir çehrede olduğu gibi: sözde kusursuz bir yüz, sıkıcıdır. İnsanı bayar.”