Elif Belikov
@elocuk
34 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Çantalarımızı resepsiyonistten aldım, neyse ki bu seferki görevli o şehvetli sarışın değildi. Büyük ihtimalle döner tekmeyle kafasını uçururdum. Beraber yürüyerek ve adımlarımızı birbirine uydurarak televizyondaki adalet arayan iki bölge savcısı gibi lobiden dışarı çıktık.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Düğünün nerede olduğunu bile bilmiyorsun.”
“Eğer Kuzey Kore’de değilse geleceğim. Ne zaman?”
“Bu cumartesi.”
“Ben uygunum. Karar verilmiştir. Bana adresini ver, seni ve başka ne varsa gelip alacağım. Saati söyle”
“Benimle gelecek bir kız arkadaşım olmadığını düşünmen oldukça küstahça.”
“Az önce bir paket yağlı yemeği paylaştık ve bundan iğrenmedin.” Gözlerini devirdi ve eğilip beni öptü. Dudakları yanaklarıma, çeneme, boynuma doğru ilerledi. “Sana paylaşmakla bir problemim olmadığını söylemiştim. Sorun” -öpücük- “sadece” -öpücük- “açık büfeler. Ve bu konuda haklı olduğumu da hepimiz gördük. “
Kitap gerçekten çok akıcı. Uyumadan bir iki saat önce başladım, ertesi günün yarısı gibi de bitti. Konusundan bahsedecek olursak birbirinden nedenini tam olarak bilmedikleri şekilde nefret eden iki kişi bir balayına gitmek zorunda kalırlar, fakat bu balayında etrafındaki kişilere evli rolü yapmak zorundalardır. Kitap ilerledikçe ve bazı sırların ortaya çıkmasıyla birlikte her şey daha bir merak uyandırıcı olmaya başlıyor. Yazının buradan sonrası spoiler içerir!! Düğün gününde Ethan bana ne kadar gıcık gelse de ilerleyen sayfalarda onu sevmemek çok zor. Biraz çocukça kişiliği var, aynı zamanda o kadar da baştan çıkarıcı birisi. Kitap eleştirilerinde yazdığı kadar komik bir kitap değil fakat bazı kısımlarda gerçekten kıkır kıkır güldüğünüz oluyor. Yat gezisinde tuvaletteki düşüş anlarında bir şok yaşamamak mümkün değil, ardından Olive’in Ethan’ın saçlarını okşaması... Taco yemeğe gittikleri gün çekilen fotoğraflar... Sophie gibi utanmaz karakterler maalesef hayatımızın her yanında var. Evlenme teklifi edildiği gün evden kaçması ve sonra Olive ile Ethan’ı birlikte görünce kıskanması dayanılabilir bir şey değil. Ayrıca karakterlerin yetişkin olması da kitaba ayrı bir olgunluk katıyor bence. Zaten kitabın iki kişi tarafından yazılması da bir farklılık. Tatilden sonra Olive’in daha yeni kabul edildiği işten atılması kötü oldu fakat bence bu kötü şans olarak görülse de bu artık tamamen Olive’in kötü şanstan kurtulduğunun işaretiydi. Olive kendini garsonluk işiyle birlikte biraz daha buldu, hayatındaki olumsuzluklardan kurtulup kendi sevdiği bir yol çizmeye başladı bu olaydan sonra. Ethan’ın kardeşi hakkında Olive’e inanmaması ve ayrılıkları cidden içime oturdu fakat bence en doğrusu ayrı kalmalarıydı, gerçekten bir daha barışmalarını hiç istemedim. Ami’nin gerçekleri
