Elif Belikov
@elocuk
34 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Söze bu kitabın okumasının ilk kitaptan çok daha kolay olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. İki kitabın arasında 16 yıl var yani ya Aciman az kelime ile çok şey anlatma konusunda kendini geliştirdi, ya da çevirmenin farklı olmasından dolayı ama bu kitap çok daha akıcı başlayıp devam ediyor. Kitabın başındaki bölüm Elio’nun babası Samuel’i ve Roma’ya giden bir trende karşılaştığı Miranda adlı genç bir kadının ilişkisini anlatıyor. Çoğu kişi bu bölümü gereksiz diye nitelendirmiş fakat ben bu bölümden aşırı derecede zevk aldım, yazar kitabı illa ki Elio ve Oliver üzerine kurmak zorunda değil çünkü. İkinci bölümde yine bir yaş farkı ve o yaş farkının insan ilişkilerine olan etkisi konu alınmış ama nedense Elio’yu Michel gibi biriyle yakıştıramadım, ikisinin birlikteliğini sevemedim. Zaten bölümün sonunda Michel ilişkilerinde hala Oliver’ın kalıntılarını gördüğü için Elio’yu mutlu olması için bırakıyor. Bu bölümdeki temaları yakalamam biraz araştırma gerektirdi, Yahudiler ve soykırım hakkında biraz bilgiye ihtiyacınız var, aynı şekilde müzik terimlerine de. Sonunda Michel’in babasının sırrının çözülmesi bana Agatha Christie kitaplarını hatırlattı :) Bu ilk iki bölümde de sürekli yaşlı kafasına, düşüncelerine maruz kaldım bu yüzden içimin bunaldığı oldu okurken. İlişkilerini bitirdiklerine de sevindim, sürekli kader ve yaşından yakınan biriyle olmak zor olmalıydı Elio için. Üçüncü ve dördüncü bölüm çok kısa ve üstünkörüydü ama yeterince şeyi açıklığa kavuşturduğunu düşünüyorum. Keşke son bölüm biraz daha uzun olsaydı ama, Oliver ailesini nasıl bıraktı, neler oldu çok az değinilmiş buralara. Geleceklerini nasıl planladılar onuda öğrenmek isterdim ama yine de on üzerinden onluk yazılmış bir kitaptı bence.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı ilk kez 2018 de okudum ama ikinci kitabın çıkmasıyla kitabı unuttuğumu fark edip bir daha okudum ki ikinci kitaba dolu hafıza ile başlayabileyim. Okurken çok zorlandığımı söylemem gerekiyor. Çevirmenden mi yoksa yazardan mı kaynaklanan bir şey bilmiyorum fakat cümleler aşşşşşırı uzun :) Bir sayfa uzunluğunda cümleler çok var kitapta ve akışı kaçırıyorsunuz bir süre sonra. Okurken “ben bunu üç sene önce nasıl okuyabildim?” dedim. Konu olarak çok sevdiğim bir kitap, filminide çok kez izledim. Tabii ki kitap çok daha ayrıntılı ve daha duygulu. İlk 100 sayfayı okumam çok uzun süre aldı -ki normalde gayet hızlı okurum- çünkü çok fazla bilinç akışı var. Bir an Dünyadaysanız bir an Marstasınız yani, anlaşılması çok güç. İyi yönlerinden bahsetmem gerekirse birçok yerde kendi yaşanmışlıklarınızla kitabı daha iyi anladığınız oluyor, size duygusal anlamda çok şey katıyor. Genç olmayı, teknolojiden uzak bir hayatı hatırlatıyor. Ayrıca sonu çok güzel. Konuyu seven okusun derim.
Bu kitapla birlikte Monsieur Hercule Poirot beni kendine bir kez daha aşık etti. Kitap efsanevi denecek bir aşkı ve aşkın insana neler yaptırabileceğini gösteriyordu. Agatha Christie’nin her romanında olduğu gibi bu romanında da bilmeceler ve bir sürü sır var. Okuması cidden çok keyifliydi, vakti olan herkes okumalı. Filminin vizyona girmesini ve o acıklı sonun izleyiciye nasıl gösterildiğini görmeyi merakla bekliyorum.
Kitapta Devrim’in bütün ülkeye rezil olmasının nedeni bence çok yetersiz bir nedendi, kitabın arkasını okuduğumda daha bomba bir olay bekliyordum. Çay ocağında çalışan kişilerin hikayelerini çok beğendim ve kitaba her birinin renk kattığını düşünüyorum. Babanın yazdığı bölümlerden bir şey anlayamadım, ayrıca kitap biraz ucu açık bitti. Meto’ya ne olacak, amerikalıyı neden bu kadar fazla sevdi, Vural peşlerini bıraktı mı, Rosa’ya ne oldu? Bu sorular cevaplansa güzel olabilirdi. Yinede akıcı bir kitap ve öylesine okunabileceğini düşünüyorum.
Başında biraz sıkılmış olsamda yeni olayların gelişi ile kendini okutan bir kitap. Zaten çok ince olduğu için maksimum 3 günde biter diye düşünüyorum. Bu yazarın okuduğum ikinci kitabıydı ve bu sefer farklı bir tarz denemiş. Bana göre kitabın sonu çok barizdi ama yine de okunuyor.
