Bu kitapla ilgili yorumlara bakarken,”eğer ruh haliniz iyi değilse okumayın”,”psikolojimi bozdu” ve benzeri yorumlar okumuştum.Ne kadar ağır bir kitap olabilir ki diye düşünerek,okudum. Bence yapılan yorumlar az bile. Hani bi insanın başına daha ne gelebilir minvalinde bir kitaptı…bi insanın başına ne gelmeyebilirdi diye düşündürttü.
Kitabı alıp okumaya başlayacaksanız, lütfen empati yeteneğinizi kapının önünde bırakın.
İçimi ısıtan dostluk hikayesiyle, bana dostum diye nitelendirdiğim insanları sorgulattı.Aile olmadan aile olabilmeyi anlattığı için o konuda da derin çukurlara girmek zorunda kaldım.Aşk konusunda ise hiç acımadan kaldırdı,duvardan duvara çarptı beni.
Kendine acı çektirerek var olabilme fikri,birini iyileştirmek değil de daha fazla hasta olmasını engelleme isteği…
Bazı bölümlerde kendi kendinize konuşabilirsiniz;
“hayır,hayır!”
“bu çok fazla, lütfen böyle bir şey olmasın.” gibi cümleler…
Yazarın çok acımasız olduğunu düşünüyorum.Birçok insan gibi.İnsan birçok insana konduruyor da kitaplara konduramıyor bu kadar kalp kırmayı.Kalp kırmak,insana özgü bir davranış olmalı,kitaplar bunu yapmamalı.
Ruhumuzda yeni yaralar açıldı,kırk yerimden bıçakladın beni,teşekkürler,Değersiz Bir Hayat…
İyi okumalar.