İnsanlar sanki sonsuza dek vakitleri varmış gibi yaşar, zayıflıkları akıllarına hiç gelmez ve ne kadar vakit kaybettiklerini hiç hesaplamaz. İnsanların birbirine veya bir şeye harcadığı bir gün belki de son günleri olabilecekken insanlar yaşamlarını sanki sonsuz bir kaynaktan geliyormuşçasına harcar. Ölümlü olan her şeyden korkarken ölümsüz olan her şeyi arzular.
"Sonuç olarak ben böyle konuşup farklı bir şekilde yaşamıyorum; ben böyle konuşuyorum, sen başka şekilde duyuyorsun; yalnızca sözlerimin çıkardığı ses kulaklarına ulaşıyor, ne anlama geldiklerini sorgulamıyorsun"