Kitap Bruno adında bir çocuğun eve gelmesi ile birlikte eşyalarının toplandığını görmesi ve taşınacağı haberini alması ile başlıyor. Taşındığı yerde camdan baktığında gördüğü insanları anlattığı kısımlar ise okuyucuyu çok farklı bir yere taşıyor çok farklı duygular yaşatıyor, en azından bana yaşattı diyebilirim...Ben duygularıyla yaşayan biri olduğum için sanırım uzun bir süre kitabın etkisinden çıkamayacağım. Kitabı bitirdikten sonra keşke okumasaydım dedim çünkü yüreğimin acıdığını hissettim, o an içimde Bruno ve Shmuel' e sarılmak isteği uyandı . Kitabın sonunu tahmin ettim ama tahmin ettiğim gibi olmamasını diledim... Aslında beni etkileyen yaşadığımız dünyanın çirkinliğini bir daha görmüş olmamdı. O zaman ki çağlardan çok bir farkın olmayışı ve bugün bu çağda hala çocuklar aç uyuyor, aç ölüyor ve ne yazık ki açlıktan ölüyor oluşu, çocuklar savaş alanlarında bile oyun oynayabilirken, büyükler tam tersi en güzel oyun alanlarını savaş alanlarına enkaza çevirebiliyor. Zalimlerin başlattığı savaş çocukları, masumları vurmamalı...