Dediğim gibi,hayat beşik sandığımız bir depremdi.Sallanıyor,uyutuyor ve uykuya daldığımız ilk anda etrafımızdaki her şeyi yıkıyordu.Üstümüze doğru değil,içimize doğru...
yol böyleydi işte,bize hikayeler getirir bizden hikayeler götürürdü...Hiç kimse bir yabancıyla öylesine karşılaşmazdı.Karşılaştığımız her yabancının hayatımızda bir parmak izi kalırdı ve neyle silersek silelim o iz hayatımızdan hiçbir zaman çıkmazdı.