—Öyle bazı aşağılamalar vardır ki, Avdotya Romanovna, -dedi,- insan ne kadar isterse istesin, unutması olanaksızdır. Her şeyin, geçilmesi tehlikeli olan bir sınırı vardır. Bu sınır bir aşıldı mı artık geriye dönüş yoktur.
Zavallı, uysal insanlar; tatlı bakışlı insanlar!.. Sevimli insanlar!.. Onlar niçin ağlayıp sızlamıyorlar? Onlar her şeyini veren insanlardır... Sessiz sessiz, tatlı tatlı bakarlar...