Gece oldu! Yalnızım, fırtınalı tepede bitmişim. Dağlardan rüzgarın uğultusu geliyor. Nehir kayalardan gümbür gümbür akıyor. Fırtınalı tepede terk edilmiş olan ben, yağmurdan kaçacağım bir kulübeden bile yoksunum.
Korku değil, hırs değil, göğsümü parçalayacak, gırtlağıma çökecekmiş gibi, içimde meydana gelen tanımadığım bir fırtına! Ah ki ne ah! Bu gibi durumlarda kendimi, insan düşmanı olan bu mevsimin korkunç gecelerine atıp dolaşıyorum.