Nisan gözlerimi öpmeden gitti,
Mayıs da saçlarımı koklamadan...
Elimde kalan son papatayı içime çektiğim an,
Sarımsı bir yalnızlığı yakıştırdı da soldu.
Nereye elimi atsam,
Kopan bir sancı yüreğime yerleşmeyi çok sevdi.
Tevafuklar terkidiyar eylerken,
Son selamını da üzerime yükledi de gitti.
Tam "Bir başıma kalakaldım," sandığım an,
Bir fısıltı duyuldu:
Gitme...
Sen de gitme...
20/5/2026
Pınar PEKĞÖZ