Gördüğüm ve hissettiğim acılardan yoruldum artık, patron. Yağmur altında bir ispinoz gibi yalnız, hep yollarda olmaktan yoruldum. Hiçbir zaman bana eşlik edecek, bana nereden geldiğimizi ve nedenini söyleyecek bir yoldaşım olmadan.
İnsanların birbirlerine karşı bu kadar kötü olmalarından yoruldum. Yardım etmeye çalışıp da edemediğim bütün o zamanlardan. Karanlıkta olmaktan yoruldum. Asıl da acıdan. Çok fazla. Eğer sona erdirebilseydim, yapardım. Ama yapamıyorum.
Şarkı bana yeniden Melinda’yı ve mucize gerçekleştikten sonra John’a söylediklerini hatırlattı. “Seni düşümde gördüm. Karanlıkta gezip dolaşıyordun, ben de öyle. Birbirimizi bulduk.”