Günün hangi saatinden başlasam bilemiyorum bugün.
Aslında epey yorucu koşturmacalı bir gündü.
Hüznü bir köşeye bırakmayı seçiyorum bugün.
Kalbim huzurla dolu bugün.
Onca yoğunluğun arasında bi anda kapıdan içeri girince dünyanın tüm yükünü aldı omuzlarımdan.
Sorarım şimdi sana;
Bir insan nasıl oluyor da bi insanla bu denli saatler içinde bambaşka duyguları hisseder ki?
Dakikalar öncesinde pes etmeye hazırlanırken gelişiyle nasıl oluyorda yaşamak için her seferinde başka bir sebep bulup orda onunla o anda kapabilmek için daha çok nefes almaya çalışır?
Benim kalbim sende atıyor.
Benim ruhum seninle hayat buluyor bugün bir kez daha anladım.
Neşem seninle,
Gülüşüm seninle,
Hayattan keyif alışlarım seninle,
Ruhumun hissettiği yaş tam da o çiçekler açtığım yaşlara bürünüyor.
Bak ne diycem hadi normalde bu çaylak aşıklar var ya hani şu karnımızın içinde kelebeklerin uçuştuğunu söyleyenler.
İşte senle o çaylak aşıklar gibiyim.
Öyle gelip geçiyor gibi değil.
Olduğunu hissettiğim an,
Seni yaşamaya başladığım an karnımda kelebekler uçuşuyor ve şımarık bir kadına dönüşüyorum.
Kızma.
Ben sen varken ne yaşarsak yaşayalım o an dünyalar da yıkılsa mutsuzluk nedir unutuyorum.
Aklımda ne kırgınlıklarım kalıyor ne kavgalarımız ne de sorunlarımı hatırlıyorum.
Şöyle karşılıklı güldüğümüz anlar var ya hani işte o anlarda seni cebime koyasım geliyor be adam.
Bitmesin istiyorum,
Hiç bitmesin hiç sensiz kalmayayım istiyorum.
Sen bana kendimi sevdirdin.
Ve ben seni severken kendimi sevmeyi öğrendim.
Çirkin olmaz insan sen tarafından sevilirken.
Unutmaz kalbindeki merhameti.
Yedi cihan bir araya gelse ruhuna kötülük değdirmez.
Reklam
Bi kaç gündür gelemedim buralara.
Sebeplerini mühim değil aslında şöyle bi oturup düşününce.
O ya da bu sebepten kırılıyor insan,
İçerliyor,
Sustukları ağırlaşıyor,
Söylemek için kıvranıp sonra susunca birikiyor işte.
Deniz sakinken izlemek dinginleşiştirir insanı,dalga boyları büyüdükçe kıymetini bilmeyene ürkütücü gelir dışardan izlemesi. Sakinken, usul usul kıyıya vurup ordan oraya savurmayıp ruhunu okşarken güzelde neden dalga boyları insanı aşıp içinde ne varsa kıyıya vurunca güzel gelmez ki insana..
Denize benzetirim kendimi..
Başka başka hallerim var bilirim ama bazen bir serçe bazen bir deniz bazen de huysuz aksi bir şey işte.
Ama bugün deniz gibiyim.
İçimdeki denizi anlatmak uzun uzun yazmak istiyorum bugün Eylül..
Uzaktan bakınca sakin gelir hep dedim ya.
Maviliği,
Huzuru,
Dingingi.
Ne zaman bi su birikintisi görsem içimi dinlendirmek ister oracıkta.
Ama biraz yaklaşıp kendimi verdiğimde o suyun içinde görünmeyenleri görürüm.
Tıpkı kendi içimde sakladıklarım gibi.
Dışarıdan ne kadar sakin görünürse görünsün, derinlerinde anlatamadığı,döküp saçamadığı hikâyeler taşır gibi hissederim.Bana sorarsan kıyıya usulca vuran dalgalar gibidir derim sevgi. Sessizce gelir, yormadan dokunur insana.
Bir çift gözde, bir gülüşte, bir sesin sıcaklığında kendine yer bulur.
O anlarda deniz, insanın içine işleyen huzurun ta kendisidir benim için..
Ama bir gerçek var ki her deniz sonsuza kadar sakin kalmaz.
Bir rüzgâr eser,
gökyüzü kararır ve dalgalar yükselmeye başlar. İşte o zaman deniz özlemenin haline benzer. İçinde tuttuğun her şey kıyılara vurmaya başlar. Söyleyemediklerin,
sarılamadıkların,
beklediklerin.
Hepsi köpük köpük yüzeye çıkar.
Ne kadar güçlü görünmeye çalışırsan çalış, bazı fırtınalar insanın içinde kopar.
Her şeye rağmen denizin en güzel yanı bu
"Ağlayın, su yükselsin; belki kurtulur gemi / Anne, seccaden gelsin; bize dua et emi!
Tövbe, insanı sıfırlayan ve kul olduğunu hatırlatarak onu en yüksek makama, yani Rabbine en yakın olduğu ana taşıyan bir mirastır." 
Necip Fazıl Kısakürek
Necip Fazıl Kısakürek
Reklam
Reklam