düşünceler
6 agustos 2025
5 ay olacak annemi kaybedeli, tek gün olsun düşünmediğim olmuyor. boşluk hep küçülüyor ama asla gitmiyor. herhangi bir insan görünce midem bulanıyor artık samimiyetsiz ve vasat kalıplarından dolayı.
en yakınları bile bu kadar mı uzak olurmuş insana, oluyormuş hem de öyle bir oluyormuş ki... bugün dünden farklı değildi yarın da çok farklı olmayacak gibi her şey sıradan ve tekrarlayan bir hale geldi, hiçbir zevk almıyorum bu tekdüze giden hayattan. fakat yine de hep bir beklenti içerisinde oluyor insan belki diye belki..