Tek istediğim pencere camında çaprazlamasına yürüyen küçücük bir böceği izlemek. Pencerenin sağ alt köşesine geldikten sonra pencere pervazının iç kısmından hiç ayrılmadan yukarı doğru yürüyor. Pencerenin sağ üst köşesine geldikten sonra hiç kımıldamadan duruyor.
"Tıpkı bir insan gibi!" diye düşünüyorum heyecanla. İnsan ilerleyerek sonuç alamayacağını idrak edene kadar çok yol yürüyor. O zaman da koşturup durmak yerine etrafına bakmaya başlıyor.