Sevmek..
Öyle sinsi bir duygu ki, bir şekilde gelir ve zihni bulandırır.
Zihin görme yetisini yitirmeye başladığında, kalp çoktan işgal edilmeye başlanmıştır. Bu zihin körlüğüyle başlayan istila, zamanla dış organlara -özellikle de göze- sirayet
eder. Artık göz ne gerçekten görebiliyordur ne de gördüklerini anlayabiliyordur.
En büyük yanılgımız, insanların bize karşı iyi düşünce içerisinde olduklarını düşünmemizdir. Herkesi o kadar çok kendimiz gibi görüyoruz ki bu bizi karşımızdaki insanlara karşı güçsüz gösteriyor. Halbuki güçsüzlüğümüz değil iyi niyetimiz bizi bu duruma getirdi.