Bezginliğim, ne acılardan ne de yediğim dayaktan geliyordu. Bir şeyin eksikliğini duyuyordum: beni kendime getirecek, belki insanlara, onların iyiliklerine inandıracak önemli bir şeyin eksikliği.. Hayata uzaktan bakarak, ilgisizliğimde yitip gitmiş gibiydim...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
- Portuga!
- Hımm...
- Hep senin yanında olmak istiyorum, biliyor musun?
- Neden?
- Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum.
"Bana söz vereceksin. Bana getirmek için çiçek çalmayacaksın. Ama bu bardak bir daha boş kalmayacak. Ona baktığımda, içinde hep yeryüzünün en güzel çiçeğini göreceğim ve "Bu çiçeği bana en iyi öğrencim verdi," diye düşüneceğim. Altın yürekli çocuk!"
"Dorotilia benden de yoksul efendim. Annem, sahip olduğum en az şeyi bile benden yoksul olanlarla bölüşmeyi öğrettiğinden bana aldığınız böreği onunla paylaşıyorum." dedi Zeze öğretmenine..