Emir KÜÇÜK
@emirkucuk9
3 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Birden hatırlarsın,
O da seni -- birden bazan:
Nerde, ne yapar şimdi,
Parlar bir özlem anılar arasından.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Su başında durmuşuz,
çınarla ben,bir de kedi.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarla benim,bir de kedinin."
En iyi öykümü yazmadım henüz. 70 yaşıma da gelsem
yazamayacağım. Çünkü en iyi hikâyemizi yazdığımız
varsaydığımız o gün zaten tükenmişiz demektir. Sonsuz
olması gereken koşuya kendimizce son vermişizdir.
Oysa edebiyat sonsuz bir yol. Dişarıdaki sesler bir gün
en iyi öyküyü yazdığımı söylese bile koşmak istiyorum.
Çünkü içimizdeki ses susmuyor. içimdeki ses hep
koşmak istiyor.
Tren insandan insana gider, tipki bir mektup gibi. Tren,
vapur gibi kıyımızdan, uçak gibi üstümüzden değil
içimizden geçer. Bir yüzleşmedir trenler. Kendimizin
kendimizle yüzleşmesi. Biz de ona zaten valizimizden
eşyamızdan önce içimizle bineriz. Belki de insanın, kaç
kişiyle trene biniyor olursa olsun, en çok kendisiyle
bindiği tek taşıt trendir. Uçakta yanınızdakiyle
konuşursanız vakit daha çabuk geçer, uçaktan ne
kadar korkmasanız da yine de onun verdiği tedirginliği
yenmenin en insani yoludur bu sanırım. Ama trende hic
konuşmaya da gerek duymayabilirsiniz çünkü sizin
içinizde de bir başka yolcu vardır ve aslinda trene
binen odur sizden önce, siz zaten onunla içten içe, bir
mirildanma gibi, bazen bir sayıklama gibi bir söyleşi
tutturursunuz