Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü;
Hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu.....
Charles Dickens
Biliyor musun bir adam ne zaman sevse bir kadını, kendi içinde bir hissin daha cenaze namazını kılar. Bu hissin adlarından biridir kaygı. Adam bir kadını sevmeden öncesi ne kadar kaygılıysa diğer insanlara, ne kadar güvenmiyorsa, ne kadar kaçıp saklanıyorsa, o kadını sevince o kaygı o kadar zayıflar, o kadar ölür, o kadar gömülür. O kadının onu sevdiği gün, adam artık bambaşka birine dönüşür. Çünkü bir adam annesinden başka hiçbir kadının sevgisine inanmaz, sevildiğini tadana kadar.