gökkuşağı bizim hayatlarımızın özetiydi. herkesin hayatında bazen yağmur yağar, bazen güneş açardı ama yağmur yağmadan güneş açarsa gökkuşağı çıkmazdı. kötü günler yaşamadan iyi günler yaşarsak bir anlamı olmazdı.
insanın en büyük zayıflığı kendisini basarılı olarak görmekten korkmasıdır. insan herkesi över de bir kendini övemez, bu bir zayıflıktır. bizim zayıf olduğumuz tek yön bu, herkesle dostuz ama kendimize düşmanız.
her günün sonunda gece sona erer, ışıklar bir bir sönerdi. karanlığın sonu ışıkların en güçlüsüne çıkar ve bazı insanlar buna pek sevinmezdi.
geceler her şeyin gücünü taşırdı, gece yeniden doğuşun sembolüydü, gece yapayanlızların uyanık kaldığı ve kendileriyle buluştuğu zamandı.