Insan bazen hayatında hiçbir şey eksik olmadığı halde "yanlış yerdeymiş" gibi hisseder.
İs vardır, insanlar vardır, düzen vardır...
Ama içten içe bir uyumsuzluk dolaşır.
Sanki başkasının hayatını yaşıyormuş gibi.
Bu his nankörlük değildir.
Bu insanın kendi rutniyle yaşamadığını fark etmesidir. Çünkü herkesin mutlu olduğu şeyler listesi farklıdır ama çoğumuz başkalarının listesine uymaya çalışırız.
Ve işin tuhafı şudur: İnsan en çok her şey yolundayken bu hissi yaşar. Çünkü dış koşullar sustuğunda, iç ses daha net konuşur.
Bazen sorun hayatın zor olması değil; senin kendine ait olmayan bir hayatın içinde kalmandır.