Artık gerçekten çok zorlandigimi ve biktigimi anladım. Ne yapsam olmuyor bir yandan aile hasreti bir yandan da derslere calisip emeğinin karşılığını alamamak. Artık ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten çok yoruldum. Sabrediyorum sabrediyorum da nereye kadar. O kadar kendimi çaresiz hissediyorum ki. Bir bir herkes uçup gidiyor ve ben tek başıma kalıyorum. İnsanlarla konuşmak , dertleşmek istiyorum ama o bile artık olmuyor. Benim artık bu hayattan bir beklentim kalmadı. İnsanlardan da , kendimden de , dünyadan da artık bir şey beklemiyorum. Sabır ediyorum ama artık sabrimdan bir gram bile kalmadı. Daha şimdiden böyle zorlaniyorsam geleck yolları düşünemiyorum.