melike
@emptybattle
ölecek olduğumuzu doğduğumuzdan beri biliyoruz, bu yüzden de, bir bakıma hepimiz ölü doğmuş sayılırız.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
öldü, hepsi bu, neden öldüğünün önemi yok, bir insanın neden öldüğünü sormak saçmadır, neden öldüğü zamanla unutulur, yalnızca tek bir sözcük kalır geriye, öldü.
insan mantığının da mantıksızlığının da fazlasıyla tekrarlandığı bilinir.
en önden gidenler, diyorlardı, kendilerini neyin beklediğini bilirler, onların ardından gideceklere gelince, bize korku salan o adamlar ilk ateş ettiğinde olacakları düşünmesek daha iyi, kurşun yiyerek değil de ezilerek ölürler.
...sonsuz bir yorgunluk hissediyordu yalnızca, kendi içine kapanmak için delice bir arzu, gözlerini, ah, özellikle gözlerini, kendi içinde döndürebilmeliydi, daha çok, iyice döndürebilmeliydi, ta ki sonunda kendi beyninin içine erişip gözlemleyebilsin, orada görme ile görmeme arasındaki fark, çıplak gözle görülemez.