Günümüz kapitalist toplumu vicdan yoksunluğunu bir değer olarak öne çıkarıyor, antisosyal acımasızlığı bir hayatta kalma stratejisi olarak öneriyor. Acımasızlık, dürtüsellik ve empati yoksunluğu bizi ötekini hissetmekten alıkoyuyor ve “güçlü olan ayakta kalır” düşüncesi insanları kurban olmak ile zalim olmak arasında bir seçime zorluyor. Değer boşluğu, antisosyal kişiliğin gelişimi için en uygun fideliktir, her şeyin hızla değiştiği bir dünyada eski değerler erezyona uğrarken insanlara rehberlik edecek yeni değerler oluşmayabilmektedir.
Sevmek için zaman ayırmak gerekir. Bilmek için zamana ihtiyaç duyarız. güzelliği ancak zaman ayırarak fark ederiz. Zamanla olgunlaşırız. Lütfen yavaş gidiniz.
İnsan, ruhunu özgürleştirmeyen, kendisine bir ifade imkanı sunmayan, kendisini gerçekleştiremediği işlerle tatmin bulmuyor. Ruh istiyor ki kendi hikayelerini anlatabilirsin. Hikayeleri başka insanlara çarpsın, onlar da çoğalsın, kendisine geri dönsün.